• Pewnego czasu pisałem post na ten temat,ale nie uzyskałem jednoznacznej odpowiedzi,więc postanowiłem jeszcze raz spróbować .Otóż w automatycznej wywoływarce zdjęć RTG (prod. Japan) występuje 6szt. następujących podzespołów : Solac SL60A 12V. Rozumiem, że akurat ten model jest zasilany napięciem 12V-, lecz nie bardzo się orientuję jakie zadanie pełni on w wywoływarce.Posiada dwa przewody zasilania.Po otrzymaniu napięcia ośkę trudno jest obrócić. To jest pozycjoner kątowy o kącie obrotu 45°. Nie podałeś nazwy tego urządzenia (wywoływarki). W samych wywoływarkach nie stosuje się takich elementów. Raczej wygląda na to, że było to urządzenie samorozładowcze (loader - wywoływarka z układem rozładowczo-załadowczym). Ewentualnie wywoływarka współpracowała z kamerą, która automatycznie wysyłała naświetlone błony do wywoływarki i w tym przypadku pozycjoner służył np: do otwierania przepustu kanału podawczo - transportowego.- szafa sterowania panel przednia 

    - stanowisko do prześwietleń 

    - panel sterujący generatora - styczniki do przełączania uzwojeń 

    - generator jeszcze w kadzi 

    - generator zdemontowany (widoczne trafo , prostowniki i gniazda WN) 

    - przełącznik stanowiska pracy (dla dwóch stanowisk) 

    i dla porównania coś nowocześniejszego - szafa falownika polidorosa: 

    Podejrzewam,że jest to pewnego rodzaju hamulec elektyczny lub coś w tym rodzaju. 

    Raczej to wynika z ograniczonego czasu, którego ciągle brakuję. Inna sprawa, że nikt raczej nie nosi aparatu fotograficznego (telefon komórkowy raczej nie wchodzi w grę). Ale jeśli jest takie zainteresowanie proszę bardzo postaram się co jakiś czas przedstawić jakieś inne urządzenie z zakresu sprzętu medycznego. Moja działka to sprzęt do obrazowania medycznego w zakres którego wchodzi między innymi aparatura rentgenowska. Drugim urządzeniem jest rodzimej produkcji Defibrylator firmy ASPEL DEFICAT. 

    Krótka zasada działania tego urządzenia. 

    Defibrylator jest to urządzenie medyczne służce do przeprowadzania zabiegu defibrylacji serca. Po raz pierwszy metody defibrylacji użyto w roku 1899 przez dwoch lekarzy z uniwersytetu w Szwajcarii. Odkryli iż niewielkie ładunki elektryczne mogą powodować migotanie komór u psów, natomiast większe wyładowania powodóją odwrócenie tego stanu. W stosunku do ludzi defibrylator zastosowano w roku 1947. Do defibrylatora podącza się dwie elektrody za pomocą których dostarcza się do serca prądu stałego o energii od 150 do 360J co ma powodować wyeliminowanie zaburzeń spowodowanych nierównomiernymi impulsami elektrycznymi i przywrócenie równomiernej pracy serca. 

    Defibrylatory ze względu na miejsce przyłożenia elektrod możemy podzielić na: 

    - wewnętrzne - elektrody przykładane bezpośrednio do serca, stosowane głównie w salach operacyjnych gdzie łatwo i szybko można otworzyć klatkę piersiową pacjenta 

    - zewnętrzne - najczęściej elektrody są przylepiane na klatkę piersiową 

    Podział ze względu na sterowanie: 

    - automatyczne 

    - półautomatyczne 

    - manualne 

    Podział ze względu na zasadę działania: 

    - jednofazowe 

    - dwufazowe 

    Podział ze względu na zasilanie: 

    - sieciowe 

    - akumulatorowe 

    - akumlatorowo-sieciowe 

    Oczywiście urządzenie może występować jako wyłącznie defibrylator, lub w zestawie urządzeń do kontrolowania funkcji życiowych pacjenta umieszczonych w jednej obudowie. 


    votre commentaire



    Suivre le flux RSS des articles
    Suivre le flux RSS des commentaires